سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا

حکمت 2

 ازری  بنفسه من استشعرالطمع، و رضی بالذل

 

 من کشف عن ضره ، و هانت علیه نفسه من امر علیها لسانه

 

لغات

 

طمع: یک حالت نفسانی که برای فرد ایجاد میشود

 

ازری: حقیر کرده و خوار کرده

 

استشعر: شعار خود قرار داده   شعار: لباس زیر که به بدن می چسبد

 

رضی: راضی شده

 

بالذل: به ذلت وپستی

 

کشف: اظهار کردن ، آشکار کردن

 

ضره: گرفتاری ، سختی

 

هانت: ذلیل شده ، خوار شده

 

ترجمه 

 

 کسی که طمع را همیشه همراه خود داشته باشد نفسش را حقیر کرده ، وکسی که گرفتاریش را

 

 اظهار کند به ذلت راضی شده ، وکسی که زبانش را بر خودش امیر کند خودش را خوار کرده

 

 

 


حکمت 1

کن فی الفتنه کابن اللبون لا ظهر فیرکب ولا ضرع فیحلب

فتنه: آزمایش وابتلا در اینجا کنایه از جنگ است

ابن اللبون : بچه شتری که دو سالش تمام شده و از شیر گرفته اند

ظهر: پشت، پشت حیوان

یرکب: سوار شدن

ضرع: پستان حیوان

یحلب: شیر دادن

ترجمه:

در زمان فتنه وجنگ مانند بچه شتری باش که نه پشتی برای سواری دارد و نه پستانی برای دوشیدن .

 

 توضیحات

  ۱ـ این حکمت در زمانی است که دو طرف جنگ ودعوا حرف باطل بزنند اما زمانی که یکی از دو طرف دعوا حق بگوید باید به کمک او شتافت (( کونوا للظالم خصما وللمظلوم عونا))

   ۲ـ پشت داشتن برای سواری کنایه از قدرت بدنی است و منظور از شیر دادن قدرت مالی است که به هیچ کدامشان نباید در زمان فتنه مطرح باشیم تا دو طرف فتنه در داخل کردن ما به جز طرفدارانشان طمع نورزند